|
لغت نامه دهخدا
|
|
|
آوا : |
ش َ قي قَ / قِ |
|
|
نوع لغت : |
از ع ، اِ |
|
|
فینگلیش : |
|
|
|
شرح : |
شقيقة. آن جزء از کنار سر که ميان گوش و پيشاني است . (ناظم الاطباء). جبين . (بحر الجواهر).جاي نرم که ميان گوش و پيشانيست . (آنندراج ) (غياث ).در تداول عوام فارسي زبانان ، صدغ . گيجگاه . (يادداشت مولف ). همه استخوان صدغ را نيز شقيقه يا استخوان شقيقه نامند. گيجگاه . (فرهنگ فارسي معين ):
چون زکار وزيرش آمد ياد
دست از انديشه بر شقيقه نهاد.
نظامي .
قسمت فوقاني خارجي صدف و استخوان صدغ که صاف و محدب است و عضله گيجگاهي به آن مي چسبد، و در عقب آن شياري است که محل عبور شريان گيجگاهي عمقي خلفي است . گيجگاه . (فرهنگ فارسي معين ). |
|