|
لغت نامه دهخدا
|
|
|
آوا : |
م ُزِ |
|
|
نوع لغت : |
ع ص |
|
|
فینگلیش : |
|
|
|
شرح : |
طالب گياه و آنکه به گياه عازب رسيده باشد. (منتهي الارب ) (آنندراج ). طالب آب و گياه دوردست و آنکه به آب و گياه دوردست رسيده باشد. ج ، معزبون . (ناظم الاطباء). کسي که شتران وي از او دور شده باشند. (از اقرب الموارد) (از منتهي الارب ). |
|