به نام خدا

صفحه اصلی   لیست کلمات   لیست صفحات

هرجايي لغت نامه دهخدا آوا : ه'َ نوع لغت : ص نسبي فینگلیش : شرح : چيزي که بر يک جا قرار نگيرد. (آنندراج ). هر چه بر يک حال نماند: دل هرجايي . طبع هرجايي . (يادداشت به خط مولف ). هر کس يا هر چيزي که تلون حال دارد و هر دم به سويي روي آورد: بيا تا رند هرجايي بباشيم سر غوغاي رسوايي بباشيم . عطار. طبع تو سير آمد از من جاي ديگر دل نهاد من کرا جويم که چون تو طبع هرجاييم نيست . سعدي . عيب دل کردم که وحشي وضع و هرجايي مباش گفت چشم شيرگير و غنج آن آهو ببين . حافظ. يارب به که شايد گفت اين نکته که در عالم رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجايي . حافظ. دلا مباش چنين هرزه گرد و هرجايي که هيچ کار ز پيشت بدين هنر نرود. حافظ. روسپي . بدکاره . فاحشه . زن هرجايي که با هرکس بيايد.رجوع به ذيل لغت «هر» و نيز رجوع به هرجائي شود.